As centenarias quintillas de Anselmo Feijoo

Pois que sempre algún Malsín
tacha a miña boa ley
déixenme chorar sin fin
desgracias en que nacín
na lengua en que me criei.

Quérenme fingir culpada
en que a frota se perdeu,
porque con pena dobrada
ela ardía, e eu tisnada
duas perdas chorei eu.

O peito o door me traspasa
vendo a miña sorte dura
que unha vez que tan sin tasa
veu riqueza  à miña casa
veu por miña desventura.

Din que non quixen facer
nada á os ingreses que entraron;
eu ben quixen parecer;
máis ¿como podía vencer
a quen non ver me deixaron?

...

Todo o mundo me é testigo
canto chorei e sentín
cando estaba presa en Vigo
vendo solto a o enemigo
e verme encerrada a min.

Chorei a o ver a armada
do ingrés que había saido
vendo de xente malvada
a miña terra pisada
e a todo o ceu ofendido.

Chorei a o ver pelexar
tanto francés de importancia
que valía a o meu ollar
cada home por un par
anque o par fose de Francia.

Moitos que alí pereceron
mellor que nôs na contenda
quedaron, anque morreron;
eles a vida perderon,
nôs a honra e a facenda.

...

Mirei as naves arder,
vin volto en volcán ô mar
lume na auga encender
homes no aire correr
leños no fogo nadar.

Todo este daño causou
n'un momento o enemigo:
fe de todo agora dou,
que o príncipe me chamou
no máis que por ser testigo.


Fonte: Compilación documental sobre la batalla de Rande (documentación e transcrición: Sagrario Abelleira Méndez, Alejandro de Arce Andratschke, Carmen Saavedra Torreiro). Ed: Museo do Mar de Galicia, 2002.

Nostradamus predixo a batalla de Rande (2013, Vigo)

mércores, 20 de novembro de 2013

"Parecía un lago ardendo que se abría. Vimos nada máis que lume e fume. O noso capitán, disparando os seus canóns, era como un demo no seu barco. As chamas daquela noite eran tan intensas que parecía de día; podía ler as pequenas letras do meu propio escrito. Había centos de homes mortos na baía, medio queimados, afogados. Flotaban e pasaban preto do noso buque. Vin corpos ríxidos flotando con medio torso fóra da auga, destruídos polos disparos dos canóns ou consumidos nas naves incendiadas. Na cuberta había sangue ata os nocellos, mesturado coa auga da chuvia. Todo era tan terrible que faltan palabras para describilo".

O texto que abre este artigo podería parecer un fragmento da Apocalipse de San Juan. Non o é. É a crónica que deixou escrita o predicador holandés Petrus Zaunsliever, que viaxaba a bordo do buque de guerra Zeven Provincien na Batalla de Rande. E non é o único, entre as testemuñas do desastre de 1702, que describe o dantesco espectáculo que deixou na ría o que os ingleses chaman The Battle of Vigo Bay.

Un «mar en chamas» é a imaxe que adoitan elixir todos os que sobreviviron á batalla. O lume dos galeóns incendiados converteu a noite en día aquel 23 de outubro de 1702. Mentres as explosións e os canóns que disparaban espontaneamente seguiron matando ingleses e holandeses cando xa estaban a celebrar a súa vitoria.

Que a Batalla de Rande foi o mesmo inferno é sabido. O que non coñeciamos ata agora é que un médico e astrólogo da Provenza, chamado Michel de Notre-Dame, a predixo un século e medio antes, en 1555, na súa obra Las verdadeiras centurias astrolóxicas e profecías. Ese visionario era Nostradamus e un investigador inglés,Mario Reding, afirma no seu último libro que a Cuarteta Segunda da súa Centuria Décima era a predición da batalla na que unha escuadra anglo-holandesa esmagou na enseada de San Simón á Frota da Prata e á Armada Francesa en pleno.

Nostradamus, segundo Reding, predixo a Batalla de Rande nestes versos: «As galeras esconderanse/ La gran frota fará saír á menor/Diez próximas naves de lume forzarana / Los grandes aliados, unidos na fe, serán vencidos». 

Trátase dunha das cuartetas nas que o astrólogo compuxo as súas Profecías. E o escritor inglés ve nela The Battle of Vigo Bay, sen ningunha dúbida. "Seguindo o índice número dous de Nostradamus, parece que esta cuarteta describe a primeira vitoria británica na Guerra de Sucesión, en Vigo, en 1702"-escribe Reding na súa obra "Las completas profecías de Nostradamus", de recente aparición no Reino Unido.

Mario Reding é experto en Literatura Comparada e autor de novelas de éxito. Reding explica que Rande foi «un absoluto desastre para os franceses e unha completa vitoria para o almirante Rooke e os seus aliados. Os fortes de Vigo foron tomados e a armada franco española ao completo foi incendiada, afundida ou capturada. Morreron na Batalla de Vigo dous mil mariñeiros españois e franceses e 800 aliados».

A proba de que a vitoria de Vigo é o tema desta cuarteta deNostradamus, vén na liña tres, onde di: dez próximas naves de lume forzarana, afirma Mario Reding, para xustificalo así: «Os británicos tiñan exactamente dez brulotes (fire ships, naves de lume), cuxo obxectivo foi inutilizar os buques franceses e impedir que usasen a súa artillaría contra a frota,».

Fonte: www.lavozdegalicia.es (Eduardo Rolland, Vigo/ La Voz-29 de abril de 2013)

A histórica visita de Julio Verne

Martes, 5 de novembro de 2013

Transcorría o ano 1878 cando, aproveitando unha singladura cara o Mediterráneo no seu iate Saint Michel III (un gran barco a vela e vapor de 31 metros de eslora e 38 toneladas de desprazamento) Julio Verne considerou que era o momento de coñecer esa Ría de Vigo á que dera protagonismo na súa novela. Unha Ría de Vigo que visitaba periódicamente o capitán Nemo co Nautilus para, no estreito de Rande, cargar co ouro e a prata que se encontraba nos seus fondos e así financiar as súas andanzas submarinas.

Dende o ano 1869 en que se publicou "Vinte Mil Leguas de Viaje Submarino" ninguén fixo tanta nin tan continuada publicidade á Ría de Vigo como o grande escritor bretón, que lle dedicou todo un capítulo da súa inmortal novela.

Posto que se trataba dunha gran celebridade, a súa visita constituíu todo un acontecemento naquel Vigo decimonónico, mobilizándose a cúpula da sociedade da época para agasallar ó escritor. Visita que repetiu en 1884, nesta ocasión aproveitando para reparar a maquinaria do seu iate nun estaleiro da cidade.

A seguinte cita podíase ler nun diario local o 3 de Xuño daquel ano 1878:

"Case ó mesmo tempo que o Flore soltou a áncora neste porto, presentouse cruzando a ría un bonito iate de vapor con pavillón francés; era o Saint Michel Nantes, propiedade do popular novelista Julio Verne, que con outros amigos vai de paso para o Mediterráneo, onde pensa visitar algunhas poboacións de España. O famoso novelista estivo onte á noite no paseo da Alameda, e máis tarde concorreu ó baile de La Tertulia, onde pronunciou algúns brindes en español, os cales foron contestados polo Sr. Bárcena (D.Manuel) como presidente da sociedade. É indubidable que Mr.Verne, a quen lle agradou moito a posición xeográfica de Vigo e a súa pintoresca campiña, leva á vez grato recordo da sociedade viguesa que tivo ocasión de coñecer baixo un dos seus máis belos aspectos, nun baile de La Tertulia".

Como agradecemento á súa visita, no centenario da súa morte, a "Asociación de Mulleres Empresarias de Pontevedra" encargou unha escultura de bronce ó artista vigués José Molares e doouna á cidade. Dende entón o escritor está sentado sobre os tentáculos dunha lura xigante nas Avenidas, xunto ós xardíns de Monteiro Ríos.

Na cidade existe mesmo a "Sociedade Verniana de Vigo", unha particular agrupación á que pertencen xornalistas, artistas ou escritores, para honrar a memoria do escritor.

Fontes: puertodevigo.com; www.vigoempresa.com; www.turismodevigo.org